Ingewikkelde samenleving kan niet zonder beschermingsbewind

We hebben het in Nederland wel erg ingewikkeld gemaakt allemaal. Voor mensen die gezond zijn, geen hulp behoeven, die de Nederlandse taal redelijk machtig zijn, geen analfabeet en niet verstandelijk beperkt, lijkt het hier allemaal prima geregeld. Totdat er iets gebeurt en helemaal als zich meerdere problemen tegelijk voordoen.

Neem mevrouw Dekker, een alleenstaande vrouw van 58 jaar, die haar leven lang heeft gewerkt als verzorgende. Zij zat in de schuldregeling. Gelukkig had ze een redelijk inkomen (zo’n 1800 euro per maand). Ze had een saneringskrediet dat ze in drie jaar moest aflossen (375 euro per maand). Daarna zou ze weer met een schone lei kunnen beginnen.

Op zeker moment kreeg mevrouw Dekker een hersenbloeding, werd blijvend gehandicapt en belandde in de WIA. Omdat ze niet meer voor haar financiën kon zorgen vanwege haar ziekte, kwam ze onder beschermingsbewind te staan. Haar inkomen vanaf dat moment bedraagt 1340 euro, gelukkig nog altijd hoger dan de bijstand. Gezien de hoogte van haar inkomen komt ze niet in aanmerking voor huurtoeslag, slechts deels voor zorgtoeslag en niet voor bijzondere bijstand voor de kosten van bewindvoering.

Vanwege de daling van haar inkomen ging het bedrag dat mevrouw Dekker aan de Kredietbank moest aflossen omlaag naar 275 euro. De bewindvoerder diende een verzoek in om kwijtschelding vanwege het ontbreken van aflossingscapaciteit. De Kredietbank kende dit toe.

Vanwege haar handicap heeft mevrouw Dekker hoge zorgkosten en andere lasten. De bewindvoerder deed daarom een beroep op de Regeling Tegemoetkoming Meerkosten (RTM) van de gemeente. Dat werd in eerste instantie toegekend, maar omdat mevrouw Dekker niet meer afloste bij de Kredietbank, is de RTM weer gestopt.

Al met al heeft ze nu een inkomen van 1474 euro, waarvan ze 890 euro kwijt is aan huur, zorgverzekering en belastingen. Maandelijks heeft ze 583 euro te besteden voor de resterende vaste lasten en de kosten van levensonderhoud.

Dat is toch niet uit te leggen?

Stel nu dat mevrouw Dekker een lager inkomen zou hebben, bijvoorbeeld een bijstandsuitkering (942 euro per maand). In dat geval zou ze wel in aanmerking komen voor huurtoeslag, volledige zorgtoeslag, bijzondere bijstand vanwege de bewindvoering en RTM. Haar maandinkomen zou dan uiteindelijk zelfs hoger zijn dan nu (1593 euro).

Bovendien zouden de maandelijkse uitgaven lager zijn, vanwege het feit dat de betaling inkomstenbelasting 2017, de gemeentebelasting en de waterschapsbelasting zouden worden kwijtgescholden. Als mevrouw Dekker die bijstandsuitkering zou hebben, zou ze er per maand uiteindelijk 209 euro meer aan overhouden.

Dat is toch niet uit te leggen? Ze kan zich beter gezond verklaren, de WIA opzeggen en een bijstandsuitkering aanvragen.

© Socialevraagstukken.nl

 

Bewindvoerders in kwaad daglicht

Bewindvoerders staan politiek gezien momenteel nogal in een kwaad daglicht. Het gaat om een relatief nieuwe, groeiende beroepsgroep, waar op kosten van de gemeenschap makkelijk geld wordt verdiend – is het beeld.

Het systeem kent geen prikkels om te bevorderen dat deze professionals ervoor zorgen dat mensen weer zelfstandig hun financiën kunnen beheren. In een tijdperk waarin zelfredzaamheid voorop staat en de overheid de kosten van de verzorgingsstaat wil terugdringen, is dit geen beroep dat bijdraagt aan de van beleidswege nagestreefde ‘transformatie’.

De kunst is je niet gek te laten maken

Vanwege de complexiteit van onze samenleving en een tekortschietend ‘doenvermogen’ van een deel van de bevolking, zullen professionals zoals bewindvoerders altijd nodig zijn. Veel mensen zijn onvoldoende in staat om met alle ingewikkelde regels en systemen om te gaan. Vaak worden ze van het kastje naar de muur gestuurd, moeten bij tal van loketten aankloppen en worden geconfronteerd met ambtenaren die de wetten en regels die zij moeten uitvoeren braaf toepassen.

De ongunstige samenloop van allerlei regelingen is iets waar zij niks mee kunnen aanvangen. Mevrouw Dekker zou nooit op eigen kracht haar financiële situatie gezond kunnen krijgen.

En zelfs de bewindvoerder moet steeds weer allerlei loketten en instanties af en hen wijzen op de perversiteiten van de systemen. Dat vergt niet alleen veel inzet, maar ook volharding en de kunst je niet gek te laten maken door de waanzinnige wereld van onze (op zich goed bedoelde) verzorgingsstaat.

Dit artikel is eerder verschenen in ‘Wat een vak. Beschouwingen over professionalisering van sociaal werk bij het afscheid van Harry Hens’.

Bron: Socialevraagstukken.nl 22-10-2018

Schuldhulp: soms is een budgetcoach voldoende

Schulden Steeds meer mensen krijgen een bewindvoerder toegewezen vanwege  problematische schulden. De gemeente Tilburg wil daar iets aan doen. Dat blijkt moeilijker dan verwacht.

De Tilburgse kantonrechter Paul Rouwen neemt ruim de tijd om Danilo (26) een hart onder de riem te steken. „Dit kan het moment zijn waarop je de ellende achter je laat. Het kan goed komen, dat geloof ik echt, als je de shit de shit laat en gaat voor de toekomst.”

Danilo kan een peptalk goed gebruiken, hebben we zojuist gehoord. Hij heeft psychosociale problemen – onder meer een verslavingsverleden – bijna 11.000 euro schuld bij de gemeente Tilburg, geen werk en wel een pasgeboren zoontje. Daarom krijgt hij vanmiddag een bewindvoerder toegewezen die de regie over zijn financiën voor onbepaalde tijd overneemt.

Voorheen ging zo’n toewijzing schriftelijk, vertelt Rouwen na afloop van de zitting die ongeveer een half uur heeft geduurd. Dan was het: problematische schuld? Ja. Staat er een bewindvoerder klaar? Ja. Hup, stempel erop, geregeld. „Maar zo ging de hele complexiteit van de situaties aan mij voorbij”, zegt Rouwen. „En dan is het achteraf moeilijker de vinger aan de pols te houden van de bewindvoerder.”

Explosieve groei

Daarom behandelt Rouwen sinds maart van dit jaar iedere vrijdag zaken zoals die van Danilo. De zittingen zijn onderdeel van een Tilburgse proef om grip te krijgen op het zogenoemde ‘beschermingsbewind’: de regeling waarbij een bewindvoerder op last van de kantonrechter volledige zeggenschap krijgt over iemands financiën. De pilot is een samenwerking tussen de rechtbank Zeeland-West-Brabant en de gemeente Tilburg.

Aanleiding voor de proef: explosief gestegen gemeentelijke uitgaven aan beschermingsbewind. In het huidige systeem speelt de gemeente weliswaar geen rol in de toewijzing van een bewindvoerder, in veruit de meeste gevallen draait ze wél op voor de kosten. Onderdeel van de gemeentelijke zorgplicht, omdat cliënten hun bewindvoerder doorgaans niet zelf kunnen betalen.

In 2010 bedroegen de uitgaven in Tilburg 8 ton, betaald uit de pot voor bijzondere bijstand. Vorig jaar was de kostenpost opgelopen tot 3,3 miljoen euro, meer dan 4 keer zoveel. En Tilburg staat niet op zichzelf. Uit cijfers van onderzoeksbureau Bartels blijkt dat gemeenten in 2015, het laatste jaar waarvoor Bartels cijfers beschikbaar heeft, samen 115 miljoen euro kwijt waren aan beschermingsbewind, een ruime verdubbeling ten opzichte van 2013.

Hoe kan dat? Het simpele antwoord is dat het aantal onderbewindgestelden razendsnel is toegenomen. Inmiddels gaat het om zo’n 250.000 mensen in Nederland, tegenover minder dan 100.000 in 2009. Maar op de vraag naar dieper liggende oorzaken van die toename bestaat (nog) geen eenduidig antwoord. Dat was onlangs reden voor de NVVK, de branchevereniging voor schuldhulpverlening, om aan te dringen op een „gedegen analyse”.

Problematische schulden

Vooropgesteld: niet iedereen die een bewindvoerder heeft, kampt met problematische schulden. Oorspronkelijk is het beschermingsbewind ontworpen voor mensen met een verstandelijke of fysieke beperking die niet in staat zijn hun inkomsten en uitgaven te beheren. Een bewindvoerder, zo is de gedachte, kan dan voorkomen dat mensen daar misbruik van maken.

In 2014 is de wet gewijzigd. Sindsdien zijn problematische schulden een tweede grond om toegang te krijgen tot beschermingsbewind. Dat kan de toename van het aantal onderbewindgestelden deels verklaren, zegt Roeland van Geuns, lector armoede-interventies aan de Hogeschool van Amsterdam. Hij schat dat zeven op de tien mensen in beschermingsbewind problematische schulden hebben.

Maar volgens Van Geuns en kantonrechter Rouwen is er meer aan de hand dan alleen dat de regeling is opengesteld voor een nieuwe groep. Die groep zelf is de voorbije jaren óók groter geworden. Zo was daar bijvoorbeeld de financiële crisis, die veel mensen werkloos of zzp’er en daarmee kwetsbaar heeft gemaakt. Tegelijkertijd is de samenleving ingewikkelder geworden, onder meer door digitalisering, en wordt meer zelfredzaamheid verwacht. En dan is er nog het probleem dat mensen met een laag inkomen de weg moeten zien te vinden in een complex systeem van toeslagen en kwijtscheldingen.

Rouwen: „Als je het allemaal onder controle hebt, dan is het heel fijn dat je op internet alles kunt regelen, aanvragen, vergelijken. Maar als je moeite hebt met lezen, op tijd reageren, dan gaat het fout.”

Van Geuns ziet hetzelfde: „We vragen steeds meer van mensen, zeker van mensen die kwetsbaar zijn.”

Zwaar geschut

Toch vermoeden gemeenten dat de instroom in beschermingsbewind groter is dan nodig. De toewijzing van een bewindvoerder is duur én zeer ingrijpend – je hebt niets meer te zeggen over je financiën. Wellicht zijn er geschiktere oplossingen voorhanden, is de gedachte, zeker in een gemeente als Tilburg die bekend staat om haar goede schuldhulpverlening.

De Tilburgse proef voorziet daarom, behalve in een actieve rol van de kantonrechter, in een adviesgesprek met de gemeente vóórdat iemand naar de kantonrechter gaat met het verzoek een bewindvoerder aan te stellen. Op die manier hoopt de gemeente te voorkomen dat mensen in beschermingsbewind terechtkomen die met bijvoorbeeld een budgetcoach ook geholpen zijn.

„Vroeger viel de keuze automatisch op zwaar geschut”, zegt Esmah Lahlah, verantwoordelijk wethouder (partijonafhankelijk) in Tilburg. „Alsof je iedereen die binnenkomt bij de eerste hulp meteen in een rolstoel zet. Nu kijken we eerst of een pleister voldoende is.”

Het is een idee dat ook het kabinet aanspreekt, blijkt uit een kabinetsplan om het ‘adviesrecht’ voor gemeenten wettelijk te verankeren. Alleen: de eerste resultaten van de Tilburgse pilot geven weinig aanleiding te geloven dat dit veel zal veranderen. Driekwart van de mensen die op gesprek gingen bij de gemeente bleek toch het best geholpen met een bewindvoerder.

„We hebben de proef met een half jaar verlengd om een beter beeld te krijgen”, zegt wethouder Lahlah. „Maar de eerste indruk is dat de instroom in beschermingsbewind redelijk stabiel blijft”.

Snellere beëindiging

Kantonrechter Rouwen is niet verbaasd. Zijn ervaring is dat de meeste dossiers „behoorlijk complex” zijn. Veel mensen die schulden hebben, kampen óók met psychosociale problemen, zoals Danilo. Lector armoede-interventies Van Geuns herkent dat. Hij schat dat schulden slechts bij één op de vijf mensen in beschermingsbewind de enige grond zijn om een bewindvoerder toe te wijzen.

De oplossing voor gemeenten ligt volgens Rouwen daarom eerder in een snellere beëindiging van een beschermingsbewind dan in verkleining van de instroom. Bewindvoerders worden voor onbepaalde tijd toegewezen en hebben geen prikkel om zichzelf te ‘ontslaan’. Integendeel, zij krijgen een maandelijkse vergoeding per cliënt.

Rouwen: „De meeste bewindvoerders die ik ken, zijn goed en professioneel. Maar er zijn ook minder goede en sommigen hebben wel erg veel cliënten.”

Daarom geeft hij bewindvoerders tegenwoordig opdracht gedetailleerd te rapporteren over hun werk. Zodra het kan, zegt Rouwen, moeten mensen zelf weer de verantwoordelijkheid krijgen over hun financiën.

Voor Danilo lijkt dat moment nog ver weg. Eerst moet hij zich van de rechter concentreren op zijn zoontje, zijn relatie, clean blijven, een baan wellicht. Danilo knikt schuchter. „En áls dat lukt”, zegt Rouwen tegen Danilo, „dan heb ik daar veel respect voor. Veel meer dan voor mensen die met hun kont in de boter zijn gevallen.”

Bron: NRC 19-10-2018

Steeds meer agenten met financiële problemen

Steeds meer agenten met financiële problemen kloppen aan bij het sociaal fonds voor de politie.
Dat blijkt uit cijfers die zijn vrijgegeven door de politie.
In de eerste zes maanden van dit jaar waren het er bijna honderdtachtig, terwijl het er in heel 2013 nog geen honderddertig waren.
Het sociaal fonds van de politie is ingesteld om politiemensen te ondersteunen die buiten hun schuld in de financiële problemen zijn gekomen.
In de eerste helft van 2015 hebben ook nog eens ruim honderd agenten met schulden te maken gekregen met inhoudingen op hun salaris. Deurwaarders, zorgverzekeraars en de Belastingdienst lieten het vaakst loonbeslag leggen.
Onduidelijk
Of het totale aantal politiemensen met financiële problemen stijgt of afneemt, is uit de cijfers niet goed op te maken. De manier van registreren van loonbeslagen is dit jaar veranderd.
Volgens de oude manier van tellen lag het totale aantal politiemensen dat geld uit het fonds kreeg of te maken kreeg met loonbeslag in 2012 en 2013 rond de zevenhonderd. Cijfers over 2014 ontbreken.
Impact
Voorzitter Gerrit van de Kamp van de grootste politiebond ACP benadrukt dat de impact van schulden groot is en dat de problemen lang niet altijd door eigen schuld ontstaan. Volgens hem zijn er meer politiemensen met financiële problemen dan uit de cijfers blijkt.
”Dit moet een halt worden toegeroepen. Politiemensen worden anders vatbaar voor zaken die je niet wilt.” Hij wijst bijvoorbeeld op het veiligheidsrisico van agenten die omkoopbaar worden.
Oorzaken
De politie, met meer dan zestigduizend werknemers, registreert niet wat de oorzaken zijn van de schulden. Volgens een woordvoerder is het vaak een combinatie van factoren.
Het kan zijn dat agenten te weinig inkomsten hebben in verhouding tot de vaste lasten. Maar ook komt het voor dat de inkomsten voldoende zouden moeten zijn, maar dat er te veel wordt uitgegeven.
Voor zover bekend zijn dit jaar drie agenten met schulden ontslagen. Dat kan gebeuren als een agent afspraken over het aflossen van de schulden niet goed nakomt.
Bron: Nu.nl 16-09-2015

‘Hulp bij schuld wordt te vaak afgewezen’

Mensen met schulden krijgen vaak ten onrechte geen hulp van de gemeente. Aanvragen worden vaak op basis van algemene regels afgewezen, hoewel ze individueel beoordeeld zouden moeten worden.
Tot dit jaar konden mensen met schulden terecht bij de gemeentelijke Kredietbank. Sinds 1 januari moeten sociale wijkteams kijken of de persoon in aanmerking komt voor hulp. Volgens onderzoekers van de Hogeschool Utrecht hebben veel wijkteams echter niet genoeg deskundigheid, waardoor het individu uit het oog wordt verloren.
Staatssecretaris
De signalen dat mensen met schulden te vaak worden afgewezen hebben ook staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bereikt, zo schrijft Trouw. Zij adviseert mensen die op verkeerde gronden zijn afgewezen bezwaar te maken bij de gemeente, of zelfs via de rechter.
Voor maatregelen vindt staatssecretaris Klijnsma het te vroeg. De evaluatie van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening is namelijk pas net in gang gezet en zal pas in juli volgend jaar klaar zijn.
Bron: Nu.nl 22-08-2015

Groningen experimenteert met schulden afbetalen met klusjes

De Groningse Kredietbank (GKB) start deze maand met een pilot waarbij mensen met schulden deze door het doen van klusjes kunnen afbetalen.
Dat meldt de gemeente Groningen. Volgens de gemeente leidt het hebben van schulden vaak tot nog grotere problemen, bijvoorbeeld op het gebied van gezondheid of opvoeding.
Om te voorkomen dat de problemen van mensen met schulden zich opstapelen, start de gemeente met de pilot ‘Innovatie schuldhulpverlening’. In eerste instantie doen twintig huishoudens mee aan de proef. Er zijn verschillende manieren waarop zij hun schulden kunnen afbetalen.
Dat kan bijvoorbeeld door het doen van klusjes bij een woningcorporatie om huurschulden af te lossen, of het uitvoeren van een werkstraf bij het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) om openstaande verkeersboetes te betalen, aldus de gemeente.
Bron: Nu.nl 17-06-2015

Debiteur betaalt rekeningen eerder bij juiste toon deurwaarder

Consumenten betalen hun openstaande rekeningen eerder als de deurwaarder zijn toon gedurende het incassotraject aanpast.
Dat blijkt donderdag uit onderzoek van deurwaarders- en incassobureau Incassade en de Rijksuniversiteit Groningen.
De onderzoekers hebben uitgezocht welke toon in verschillende fases van het incassotraject het meeste effect sorteert.
Zo werkt een vriendelijke oproep tot betalen het best bij een eerste sommatie. Dat is een brief die na een betalingsherinnering wordt verstuurd.
Maar een meer dringende toon is het meest effectief op het moment dat een deurwaarder een uitspraak van de rechter overhandigt.
Boodschap
In het onderzoek stuurde Incassade kaarten met positieve en negatieve boodschappen. Een controlegroep kreeg geen kaart.
Op de positieve kaart werd het scenario geschetst waarbij het betaalprobleem wordt opgelost als iemand contact opneemt. Op de negatieve kaart werden de consequenties van wanbetaling benadrukt.
Beide soorten kaarten lokten meer reacties uit bij de eerste sommatie, maar de positieve boodschap had in dat stadium het meeste effect.

Contact
Zo waren er 10 procent meer schuldenaren die contact met het incassobureau opnamen na een positief bericht in vergelijking met de groep die geen kaart heeft gehad.

Ook lag het aandeel dat in deze fase de rekening betaalde 28 procent hoger dan bij de controlegroep. Bij de negatieve kaart was het effect ten opzichte van de controlegroep kleiner met percentages van respectievelijk 3 procent en 22 procent.
Later in het incassotraject levert een vriendelijke toon juist minder op dan een strenge toon. Bij debiteuren die door de deurwaarder persoonlijk een uitspraak van de rechter overhandigd kregen, leidde een positieve toon juist tot slechtere resultaten dan bij de groep die geen kaart kreeg.
Dringender
“Dit onderzoek laat zien dat een positieve boodschap niet altijd het effectiefst is in de communicatie naar debiteuren”, zegt algemeen directeur Paul Otter van Incassade.
“Als de tijd voor een betaling begint te dringen, mag de toon ook dringender. Bijvoorbeeld door de sancties heel concreet te benoemen.”
Hij voegt daar aan toe dat de benadering wel altijd respectvol moet blijven. Een negatieve boodschap zou namelijk alleen aankomen als er positievere berichten aan vooraf gaan en er ook op volgen.
“Alleen als de situatie er echt om vraagt, kiezen we voor een strengere toon”, meent Otter.
Bron: Nu.nl 21-05-2015

Uitkeringsgerechtigde met schuld vindt moeilijker een baan

Uitkeringsgerechtigden met schulden komen veel moeilijker aan het werk dan uitkeringsgerechtigden zonder schulden.
Dat meldt UWV woensdag op basis van een onderzoek dat de uitkeringsinstantie liet uitvoeren.
Uitkeringsgerechtigden met schulden krijgen ook drie keer vaker een boete dan de groep zonder schulden. Dat komt doordat de groep met schulden de verplichtingen die bij uitkering horen niet nakomt.
De doorstroom van Wajongers (jonggehandicapten) met schulden naar werk, ligt 50 procent lager dan de doorstroom van hun lotgenoten zonder schulden. Voor de groep met een arbeidsongeschiktheidsuitkering is de doorstroom 12 procent lager.
Ongeveer 10 procent van de 1,4 miljoen uitkeringsgerechtigden van UWV heeft te maken met enigerlei vorm van schulden. De schulden variëren van betalingsachterstanden tot beslaglegging op inkomsten. Vooral bij eenoudergezinnen en allochtonen komen schulden vaker voor.
Aandacht
Het hebben van schulden eist veel aandacht op, zorgt vaak voor stress en mogelijk ook angst. Dit belemmert het zoeken naar een baan. Uitkeringsgerechtigden met schulden zoeken vaak pas laat hulp vanwege schaamte en onderschatting van de problemen.
Ze zijn ook minder aantrekkelijk voor werkgevers. Zo krijgen werkgevers te maken met administratieve lasten wanneer sprake is van beslaglegging op inkomen. Ook is er een verhoogd risico op verzuim en verminderde productiviteit van werknemers met schulden, blijkt uit het onderzoek.
De onderzoeksresultaten zijn voor UWV aanleiding om een actievere rol te spelen bij het signaleren van schulden. De organisatie laat ook een vervolgonderzoek doen, waarbij ook de effecten van het doorverwijzen naar de gemeente onder de loep worden genomen. Gemeenten hebben een wettelijk taak om mensen met schulden te helpen.
Bron: Nu.nl 15-04-2015

Arnhem experimenteert met schuldhulpverlening

Arnhem gaat nog dit jaar aan 80 mensen met financiële problemen budgetondersteuning op maat aanbieden.
Deze mensen kunnen ook een jaar lang gebruikmaken van een coach, die hen helpt beter inzicht in hun financiën te krijgen. De 80 Arnhemmers worden dan niet onder bewind gesteld, wat een veel duurdere oplossing is.
De proef in Arnhem komt voort uit een landelijk onderzoek naar de stijgende kosten van bewindvoering. Dat presenteerde het ministerie van Sociale Zaken in juli van dit jaar.
Daaruit bleek dat het aantal mensen met een bewindvoerder tussen 2010 en 2013 met 66 procent is gestegen. Voor Arnhem stegen de kosten van 2 ton euro naar bijna 1,5 miljoen.
Bron: Nu.nl 25-09-2014

Meer consumenten hebben betalingsproblemen

AMSTERDAM – In 2012 hadden meer consumenten moeite om hun  openstaande rekeningen af te lossen. 

Het totaal aantal mensen met een betalingsprobleem op hun lening is nu 700.000, een toename van bijna 30.000 in het afgelopen jaar.

Dat blijkt vrijdag uit de halfjaarlijkse BKR Kredietbarometer, die het betalingsgedrag van consumenten onderzoekt. Het aantal consumenten met een aflossingsproblemen steeg van 7,4 procent naar bijna 8 procent.

Volgens BKR blijft het aantal betalingsproblemen zich dit jaar doorzetten. De instantie spreekt van een betalingsprobleem wanneer iemand enkele aaneengesloten maanden zijn lening voor bijvoorbeeld een auto, tv of hypotheek niet terugbetaalt.

Leningen

Leningen zijn volgens BKR niet de boosdoener. Consumenten waren in 2012 voorzichtiger met het afsluiten van een lening. Vorig jaar is het aantal leningen dan ook gedaald.

“Consumenten worstelen vooral met het betalen van andersoortige rekeningen zoals de huur, zorgverzekering of een abonnement. Juist deze betalingsachterstanden groeien namelijk harder dan die bij leningen”, aldus directeur Peter van den Bosch.

Bron: NU.nl 11-01-2013

Mensen vragen vaker om hulp bij schulden

UTRECHT – Steeds meer mensen stappen naar de rechter om van hun schulden af te komen. Het aantal verzoeken voor schuldsaneringen is in een paar jaar tijd geëxplodeerd.

Reden is de recessie, aldus de Raad voor Rechtsbijstand.

In 2008 kregen de rechtbanken in Nederland 11.384 verzoeken voor schuldsanering binnen. In 2011 vroegen 21.114 mensen om hulp. Dat is een stijging van meer dan 85 procent.

Voor 2012 verwacht de raad tot zijn eigen verbazing een lichte daling. Han von den Hoff, manager schuldsanering bij de Raad voor Rechtsbijstand, denkt iets onder de 20.000 aanvragen uit te komen. ”Daar begrijp ik niets van, alle seinen in de economie staan op rood.”

Gemeente

Zo kloppen steeds meer mensen aan bij hun gemeente voor hulp. Dat is vaak een eerste stap naar de schuldsanering. Het aantal saneringen zou daarom mee moeten stijgen, want ”we hebben geen aanwijzingen dat gemeentes er tegenwoordig beter in slagen om mensen uit de problemen te helpen”.

De nood is het hoogst in Rotterdam en omgeving. Sinds 2008 is het aantal aanvragen daar met maar liefst 249 procent gestegen. Ook Leeuwarden, Dordrecht, Den Haag, Zutphen en Haarlem zagen het aantal verzoeken meer dan verdubbelen.

Limburg doet het naar verhouding het minst slecht. In Maastricht is het aantal aanvragen ‘slechts’ 25 procent gestegen, in Roermond 33 procent.

Baan

De schuldsanering is bedoeld voor mensen die buiten hun schuld in financiële problemen zijn gekomen. Sommigen zijn bijvoorbeeld hun baan kwijtgeraakt door een massaontslag. Anderen hebben een nieuw huis gekocht, maar raken hun oude woning aan de straatstenen niet kwijt en bezwijken onder de dubbele lasten.

Tijdens een sanering controleert een bewindvoerder 3 tot 5 jaar lang de geldzaken van mensen met schulden. Die moeten van het absolute minimum leven, elke cent extra gaat naar de schuldeisers.

Daar staat tegenover dat schuldeisers tijdens een sanering geen beslag kunnen leggen op bezittingen. Rust in de tent moet de mensen de kans geven om orde op zaken te stellen.

Verplichtingen

Als de schuldenaren zich tijdens de sanering aan hun verplichtingen houden, vervallen de schulden die nog openstaan. De mensen zijn dan verlost van het juk.

Bron: NU.nl 18-12-2012