Ingewikkelde samenleving kan niet zonder beschermingsbewind

We hebben het in Nederland wel erg ingewikkeld gemaakt allemaal. Voor mensen die gezond zijn, geen hulp behoeven, die de Nederlandse taal redelijk machtig zijn, geen analfabeet en niet verstandelijk beperkt, lijkt het hier allemaal prima geregeld. Totdat er iets gebeurt en helemaal als zich meerdere problemen tegelijk voordoen.

Neem mevrouw Dekker, een alleenstaande vrouw van 58 jaar, die haar leven lang heeft gewerkt als verzorgende. Zij zat in de schuldregeling. Gelukkig had ze een redelijk inkomen (zo’n 1800 euro per maand). Ze had een saneringskrediet dat ze in drie jaar moest aflossen (375 euro per maand). Daarna zou ze weer met een schone lei kunnen beginnen.

Op zeker moment kreeg mevrouw Dekker een hersenbloeding, werd blijvend gehandicapt en belandde in de WIA. Omdat ze niet meer voor haar financiën kon zorgen vanwege haar ziekte, kwam ze onder beschermingsbewind te staan. Haar inkomen vanaf dat moment bedraagt 1340 euro, gelukkig nog altijd hoger dan de bijstand. Gezien de hoogte van haar inkomen komt ze niet in aanmerking voor huurtoeslag, slechts deels voor zorgtoeslag en niet voor bijzondere bijstand voor de kosten van bewindvoering.

Vanwege de daling van haar inkomen ging het bedrag dat mevrouw Dekker aan de Kredietbank moest aflossen omlaag naar 275 euro. De bewindvoerder diende een verzoek in om kwijtschelding vanwege het ontbreken van aflossingscapaciteit. De Kredietbank kende dit toe.

Vanwege haar handicap heeft mevrouw Dekker hoge zorgkosten en andere lasten. De bewindvoerder deed daarom een beroep op de Regeling Tegemoetkoming Meerkosten (RTM) van de gemeente. Dat werd in eerste instantie toegekend, maar omdat mevrouw Dekker niet meer afloste bij de Kredietbank, is de RTM weer gestopt.

Al met al heeft ze nu een inkomen van 1474 euro, waarvan ze 890 euro kwijt is aan huur, zorgverzekering en belastingen. Maandelijks heeft ze 583 euro te besteden voor de resterende vaste lasten en de kosten van levensonderhoud.

Dat is toch niet uit te leggen?

Stel nu dat mevrouw Dekker een lager inkomen zou hebben, bijvoorbeeld een bijstandsuitkering (942 euro per maand). In dat geval zou ze wel in aanmerking komen voor huurtoeslag, volledige zorgtoeslag, bijzondere bijstand vanwege de bewindvoering en RTM. Haar maandinkomen zou dan uiteindelijk zelfs hoger zijn dan nu (1593 euro).

Bovendien zouden de maandelijkse uitgaven lager zijn, vanwege het feit dat de betaling inkomstenbelasting 2017, de gemeentebelasting en de waterschapsbelasting zouden worden kwijtgescholden. Als mevrouw Dekker die bijstandsuitkering zou hebben, zou ze er per maand uiteindelijk 209 euro meer aan overhouden.

Dat is toch niet uit te leggen? Ze kan zich beter gezond verklaren, de WIA opzeggen en een bijstandsuitkering aanvragen.

© Socialevraagstukken.nl

 

Bewindvoerders in kwaad daglicht

Bewindvoerders staan politiek gezien momenteel nogal in een kwaad daglicht. Het gaat om een relatief nieuwe, groeiende beroepsgroep, waar op kosten van de gemeenschap makkelijk geld wordt verdiend – is het beeld.

Het systeem kent geen prikkels om te bevorderen dat deze professionals ervoor zorgen dat mensen weer zelfstandig hun financiën kunnen beheren. In een tijdperk waarin zelfredzaamheid voorop staat en de overheid de kosten van de verzorgingsstaat wil terugdringen, is dit geen beroep dat bijdraagt aan de van beleidswege nagestreefde ‘transformatie’.

De kunst is je niet gek te laten maken

Vanwege de complexiteit van onze samenleving en een tekortschietend ‘doenvermogen’ van een deel van de bevolking, zullen professionals zoals bewindvoerders altijd nodig zijn. Veel mensen zijn onvoldoende in staat om met alle ingewikkelde regels en systemen om te gaan. Vaak worden ze van het kastje naar de muur gestuurd, moeten bij tal van loketten aankloppen en worden geconfronteerd met ambtenaren die de wetten en regels die zij moeten uitvoeren braaf toepassen.

De ongunstige samenloop van allerlei regelingen is iets waar zij niks mee kunnen aanvangen. Mevrouw Dekker zou nooit op eigen kracht haar financiële situatie gezond kunnen krijgen.

En zelfs de bewindvoerder moet steeds weer allerlei loketten en instanties af en hen wijzen op de perversiteiten van de systemen. Dat vergt niet alleen veel inzet, maar ook volharding en de kunst je niet gek te laten maken door de waanzinnige wereld van onze (op zich goed bedoelde) verzorgingsstaat.

Dit artikel is eerder verschenen in ‘Wat een vak. Beschouwingen over professionalisering van sociaal werk bij het afscheid van Harry Hens’.

Bron: Socialevraagstukken.nl 22-10-2018

Schuldhulp: soms is een budgetcoach voldoende

Schulden Steeds meer mensen krijgen een bewindvoerder toegewezen vanwege  problematische schulden. De gemeente Tilburg wil daar iets aan doen. Dat blijkt moeilijker dan verwacht.

De Tilburgse kantonrechter Paul Rouwen neemt ruim de tijd om Danilo (26) een hart onder de riem te steken. „Dit kan het moment zijn waarop je de ellende achter je laat. Het kan goed komen, dat geloof ik echt, als je de shit de shit laat en gaat voor de toekomst.”

Danilo kan een peptalk goed gebruiken, hebben we zojuist gehoord. Hij heeft psychosociale problemen – onder meer een verslavingsverleden – bijna 11.000 euro schuld bij de gemeente Tilburg, geen werk en wel een pasgeboren zoontje. Daarom krijgt hij vanmiddag een bewindvoerder toegewezen die de regie over zijn financiën voor onbepaalde tijd overneemt.

Voorheen ging zo’n toewijzing schriftelijk, vertelt Rouwen na afloop van de zitting die ongeveer een half uur heeft geduurd. Dan was het: problematische schuld? Ja. Staat er een bewindvoerder klaar? Ja. Hup, stempel erop, geregeld. „Maar zo ging de hele complexiteit van de situaties aan mij voorbij”, zegt Rouwen. „En dan is het achteraf moeilijker de vinger aan de pols te houden van de bewindvoerder.”

Explosieve groei

Daarom behandelt Rouwen sinds maart van dit jaar iedere vrijdag zaken zoals die van Danilo. De zittingen zijn onderdeel van een Tilburgse proef om grip te krijgen op het zogenoemde ‘beschermingsbewind’: de regeling waarbij een bewindvoerder op last van de kantonrechter volledige zeggenschap krijgt over iemands financiën. De pilot is een samenwerking tussen de rechtbank Zeeland-West-Brabant en de gemeente Tilburg.

Aanleiding voor de proef: explosief gestegen gemeentelijke uitgaven aan beschermingsbewind. In het huidige systeem speelt de gemeente weliswaar geen rol in de toewijzing van een bewindvoerder, in veruit de meeste gevallen draait ze wél op voor de kosten. Onderdeel van de gemeentelijke zorgplicht, omdat cliënten hun bewindvoerder doorgaans niet zelf kunnen betalen.

In 2010 bedroegen de uitgaven in Tilburg 8 ton, betaald uit de pot voor bijzondere bijstand. Vorig jaar was de kostenpost opgelopen tot 3,3 miljoen euro, meer dan 4 keer zoveel. En Tilburg staat niet op zichzelf. Uit cijfers van onderzoeksbureau Bartels blijkt dat gemeenten in 2015, het laatste jaar waarvoor Bartels cijfers beschikbaar heeft, samen 115 miljoen euro kwijt waren aan beschermingsbewind, een ruime verdubbeling ten opzichte van 2013.

Hoe kan dat? Het simpele antwoord is dat het aantal onderbewindgestelden razendsnel is toegenomen. Inmiddels gaat het om zo’n 250.000 mensen in Nederland, tegenover minder dan 100.000 in 2009. Maar op de vraag naar dieper liggende oorzaken van die toename bestaat (nog) geen eenduidig antwoord. Dat was onlangs reden voor de NVVK, de branchevereniging voor schuldhulpverlening, om aan te dringen op een „gedegen analyse”.

Problematische schulden

Vooropgesteld: niet iedereen die een bewindvoerder heeft, kampt met problematische schulden. Oorspronkelijk is het beschermingsbewind ontworpen voor mensen met een verstandelijke of fysieke beperking die niet in staat zijn hun inkomsten en uitgaven te beheren. Een bewindvoerder, zo is de gedachte, kan dan voorkomen dat mensen daar misbruik van maken.

In 2014 is de wet gewijzigd. Sindsdien zijn problematische schulden een tweede grond om toegang te krijgen tot beschermingsbewind. Dat kan de toename van het aantal onderbewindgestelden deels verklaren, zegt Roeland van Geuns, lector armoede-interventies aan de Hogeschool van Amsterdam. Hij schat dat zeven op de tien mensen in beschermingsbewind problematische schulden hebben.

Maar volgens Van Geuns en kantonrechter Rouwen is er meer aan de hand dan alleen dat de regeling is opengesteld voor een nieuwe groep. Die groep zelf is de voorbije jaren óók groter geworden. Zo was daar bijvoorbeeld de financiële crisis, die veel mensen werkloos of zzp’er en daarmee kwetsbaar heeft gemaakt. Tegelijkertijd is de samenleving ingewikkelder geworden, onder meer door digitalisering, en wordt meer zelfredzaamheid verwacht. En dan is er nog het probleem dat mensen met een laag inkomen de weg moeten zien te vinden in een complex systeem van toeslagen en kwijtscheldingen.

Rouwen: „Als je het allemaal onder controle hebt, dan is het heel fijn dat je op internet alles kunt regelen, aanvragen, vergelijken. Maar als je moeite hebt met lezen, op tijd reageren, dan gaat het fout.”

Van Geuns ziet hetzelfde: „We vragen steeds meer van mensen, zeker van mensen die kwetsbaar zijn.”

Zwaar geschut

Toch vermoeden gemeenten dat de instroom in beschermingsbewind groter is dan nodig. De toewijzing van een bewindvoerder is duur én zeer ingrijpend – je hebt niets meer te zeggen over je financiën. Wellicht zijn er geschiktere oplossingen voorhanden, is de gedachte, zeker in een gemeente als Tilburg die bekend staat om haar goede schuldhulpverlening.

De Tilburgse proef voorziet daarom, behalve in een actieve rol van de kantonrechter, in een adviesgesprek met de gemeente vóórdat iemand naar de kantonrechter gaat met het verzoek een bewindvoerder aan te stellen. Op die manier hoopt de gemeente te voorkomen dat mensen in beschermingsbewind terechtkomen die met bijvoorbeeld een budgetcoach ook geholpen zijn.

„Vroeger viel de keuze automatisch op zwaar geschut”, zegt Esmah Lahlah, verantwoordelijk wethouder (partijonafhankelijk) in Tilburg. „Alsof je iedereen die binnenkomt bij de eerste hulp meteen in een rolstoel zet. Nu kijken we eerst of een pleister voldoende is.”

Het is een idee dat ook het kabinet aanspreekt, blijkt uit een kabinetsplan om het ‘adviesrecht’ voor gemeenten wettelijk te verankeren. Alleen: de eerste resultaten van de Tilburgse pilot geven weinig aanleiding te geloven dat dit veel zal veranderen. Driekwart van de mensen die op gesprek gingen bij de gemeente bleek toch het best geholpen met een bewindvoerder.

„We hebben de proef met een half jaar verlengd om een beter beeld te krijgen”, zegt wethouder Lahlah. „Maar de eerste indruk is dat de instroom in beschermingsbewind redelijk stabiel blijft”.

Snellere beëindiging

Kantonrechter Rouwen is niet verbaasd. Zijn ervaring is dat de meeste dossiers „behoorlijk complex” zijn. Veel mensen die schulden hebben, kampen óók met psychosociale problemen, zoals Danilo. Lector armoede-interventies Van Geuns herkent dat. Hij schat dat schulden slechts bij één op de vijf mensen in beschermingsbewind de enige grond zijn om een bewindvoerder toe te wijzen.

De oplossing voor gemeenten ligt volgens Rouwen daarom eerder in een snellere beëindiging van een beschermingsbewind dan in verkleining van de instroom. Bewindvoerders worden voor onbepaalde tijd toegewezen en hebben geen prikkel om zichzelf te ‘ontslaan’. Integendeel, zij krijgen een maandelijkse vergoeding per cliënt.

Rouwen: „De meeste bewindvoerders die ik ken, zijn goed en professioneel. Maar er zijn ook minder goede en sommigen hebben wel erg veel cliënten.”

Daarom geeft hij bewindvoerders tegenwoordig opdracht gedetailleerd te rapporteren over hun werk. Zodra het kan, zegt Rouwen, moeten mensen zelf weer de verantwoordelijkheid krijgen over hun financiën.

Voor Danilo lijkt dat moment nog ver weg. Eerst moet hij zich van de rechter concentreren op zijn zoontje, zijn relatie, clean blijven, een baan wellicht. Danilo knikt schuchter. „En áls dat lukt”, zegt Rouwen tegen Danilo, „dan heb ik daar veel respect voor. Veel meer dan voor mensen die met hun kont in de boter zijn gevallen.”

Bron: NRC 19-10-2018

Meer consumenten hebben betalingsproblemen

AMSTERDAM – In 2012 hadden meer consumenten moeite om hun  openstaande rekeningen af te lossen. 

Het totaal aantal mensen met een betalingsprobleem op hun lening is nu 700.000, een toename van bijna 30.000 in het afgelopen jaar.

Dat blijkt vrijdag uit de halfjaarlijkse BKR Kredietbarometer, die het betalingsgedrag van consumenten onderzoekt. Het aantal consumenten met een aflossingsproblemen steeg van 7,4 procent naar bijna 8 procent.

Volgens BKR blijft het aantal betalingsproblemen zich dit jaar doorzetten. De instantie spreekt van een betalingsprobleem wanneer iemand enkele aaneengesloten maanden zijn lening voor bijvoorbeeld een auto, tv of hypotheek niet terugbetaalt.

Leningen

Leningen zijn volgens BKR niet de boosdoener. Consumenten waren in 2012 voorzichtiger met het afsluiten van een lening. Vorig jaar is het aantal leningen dan ook gedaald.

“Consumenten worstelen vooral met het betalen van andersoortige rekeningen zoals de huur, zorgverzekering of een abonnement. Juist deze betalingsachterstanden groeien namelijk harder dan die bij leningen”, aldus directeur Peter van den Bosch.

Bron: NU.nl 11-01-2013

Mensen vragen vaker om hulp bij schulden

UTRECHT – Steeds meer mensen stappen naar de rechter om van hun schulden af te komen. Het aantal verzoeken voor schuldsaneringen is in een paar jaar tijd geëxplodeerd.

Reden is de recessie, aldus de Raad voor Rechtsbijstand.

In 2008 kregen de rechtbanken in Nederland 11.384 verzoeken voor schuldsanering binnen. In 2011 vroegen 21.114 mensen om hulp. Dat is een stijging van meer dan 85 procent.

Voor 2012 verwacht de raad tot zijn eigen verbazing een lichte daling. Han von den Hoff, manager schuldsanering bij de Raad voor Rechtsbijstand, denkt iets onder de 20.000 aanvragen uit te komen. ”Daar begrijp ik niets van, alle seinen in de economie staan op rood.”

Gemeente

Zo kloppen steeds meer mensen aan bij hun gemeente voor hulp. Dat is vaak een eerste stap naar de schuldsanering. Het aantal saneringen zou daarom mee moeten stijgen, want ”we hebben geen aanwijzingen dat gemeentes er tegenwoordig beter in slagen om mensen uit de problemen te helpen”.

De nood is het hoogst in Rotterdam en omgeving. Sinds 2008 is het aantal aanvragen daar met maar liefst 249 procent gestegen. Ook Leeuwarden, Dordrecht, Den Haag, Zutphen en Haarlem zagen het aantal verzoeken meer dan verdubbelen.

Limburg doet het naar verhouding het minst slecht. In Maastricht is het aantal aanvragen ‘slechts’ 25 procent gestegen, in Roermond 33 procent.

Baan

De schuldsanering is bedoeld voor mensen die buiten hun schuld in financiële problemen zijn gekomen. Sommigen zijn bijvoorbeeld hun baan kwijtgeraakt door een massaontslag. Anderen hebben een nieuw huis gekocht, maar raken hun oude woning aan de straatstenen niet kwijt en bezwijken onder de dubbele lasten.

Tijdens een sanering controleert een bewindvoerder 3 tot 5 jaar lang de geldzaken van mensen met schulden. Die moeten van het absolute minimum leven, elke cent extra gaat naar de schuldeisers.

Daar staat tegenover dat schuldeisers tijdens een sanering geen beslag kunnen leggen op bezittingen. Rust in de tent moet de mensen de kans geven om orde op zaken te stellen.

Verplichtingen

Als de schuldenaren zich tijdens de sanering aan hun verplichtingen houden, vervallen de schulden die nog openstaan. De mensen zijn dan verlost van het juk.

Bron: NU.nl 18-12-2012

Betalingsachterstanden stapelen zich op’

UTRECHT – Een groeiend aantal consumenten heeft moeite met het betalen van rekeningen.

Ruim 30 procent van de Nederlanders loopt achter met betalingen en ruim 70 procent heeft meerdere soorten schulden, blijkt uit onderzoek van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud).

Consumenten staan niet alleen rood, ook automatische incasso’s worden geweigerd en aanmaningen voor het betalen van de huur of hypotheek vallen op de deurmat. In 2009 had nog 56 procent van de mensen dergelijke problemen. De schulden lopen hierdoor in hoog tempo op, signaleert het instituut.

Niet alleen het aantal schulden is opgelopen, ook de hoogte van betalingsachterstanden is het afgelopen jaar verdubbeld. In 2010 had 4 procent een betalingsachterstand van 10.000 euro of meer. In 2011 was dat al 11 procent volgens de Monitor Betalingsachterstanden van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Uitweg

Het Nibud merkt dat consumenten het moeilijk vinden een uitweg te vinden voor hun betalingsachterstanden. De organisaties hopen dat consumenten hierdoor sneller zelf aan de slag gaan om hun betalingsachterstand in te lopen.

Inzicht

Het het stappenplan krijgt de consument inzicht in zijn financiële toestand en hulp bij het oplossen van de schulden. De site adviseert bij het opzetten van een regeling met schuldeisers en biedt voorbeeldbrieven. De organisaties hopen dat consumenten hierdoor sneller zelf aan de slag gaan om hun betalingsachterstand in te lopen.

Bron: NU.nl 16-03-2012

Veertig procent huishoudens spaart te weinig

AMSTERDAM – Veertig procent van de Nederlandse huishoudens heeft geen of te weinig financiële buffers. Dit blijkt uit berekeningen van het Nibud.

Volgens het instituut voor budgetvoorlichting zouden huishoudens tenminste 3550 euro aan spaargeld moeten hebben als buffer voor onvoorziene uitgaven als het vervangen van televisie, koelkast of wasmachine. Heeft een huishouden ook een auto, dan is een nog grotere buffer nodig.

Het Nibud berekent dit bedrag voor eenpersoonshuishoudens. Een echtpaar heeft volgens het instituut minstens 4000 euro nodig, een gezin met twee kinderen 5000.

Veel huishoudens hebben dit geld echter niet achter de hand. Zo’n 20 procent van de huishoudens heeft geen enkele financiële buffer en nog eens 20 procent heeft een buffer van minder dan 2000 euro, blijkt uit het onderzoek dat het Nibud in samenwerking met ING uitvoerde.

Sparen

Zo’n 15 procent van de huishoudens spaart niet, 12 procent heeft helemaal geen spaarrekening.

Het blijkt vooral voor lagere inkomens (minder dan 1200 euro netto of tussen de 1200 en 1700 euro) lastig om te sparen. Ook voor alleenstaanden, laagopgeleiden, huurders en jongeren van 18-24 jaar is dit moeilijk.

Huishoudens met een koopwoning en een inkomen hoger dan 3000 netto per maand lukt het wel om structureel te sparen. Ook paren zonder kinderen, huishoudens met een koopwoning, vrouwen en ouderen boven de 65 jaar leggen bovengemiddeld geld opzij.

Een kwart spaart een vast bedrag per maand. Deze vaste spaarders leggen gemiddeld 9 procent van het maandinkomen opzij. De meeste huishoudens (40 procent) sparen echter onregelmatig.

Meer geld

Tegelijkertijd hebben de mensen die wel sparen, meer spaargeld dan voor de crisis. In 2006 had de helft van de huizenbezitters minstens 8500 euro op de spaarrekening staan. Dit bedrag is in 2011 gestegen naar minstens 17000 euro.

Het hebben van een buffer en om aan financiële verplichtingen te kunnen voldoen is wel een van de belangrijkste motieven om te sparen. Vaak sparen mensen ook voor hun kinderen en om iets na te kunnen laten. Het kopen van een woning of een bedrijf opzetten zijn ook belangrijke motieven om te sparen.

Bron: NU.nl 26-11-2012

Geen lening meer bij betalingsachterstand

AMSTERDAM – Voor consumenten met een flinke achterstand op bijvoorbeeld de huur wordt het binnenkort onmogelijk om nieuwe schulden aan te gaan.

Een landelijk voor registratie van betalingsachterstanden moet daar een stokje voor steken. Dat zegt Joke de Kock van de Nederlandse Vereniging van Schuldhulpverlening (NVVK) dinsdag in het AD.

Banken en kredietverleners halen hun gedragscodes aan en beginnen in 2012 nog met een proef om te voorkomen dat consumenten verzwijgen dat ze betalingsproblemen zoals bijvoorbeeld een huurachterstand hebben.

Tien jaar lang liepen de plannen voor een Landelijk Informatiesysteem Schulden stuk op de in Nederland geldende privacyregels.

Toezichthouder College Bescherming Persoonsgegevens heeft de proef toegestaan, mits kredietverleners en banken inzage geven in mogelijke betalingsachterstanden van consumenten.

“Banken en kredietverstrekkers willen geen onverantwoorde en hoge kredieten verstrekken, maar het probleem is dat de consument niet altijd vertelt hij een betalingsachterstand heeft”, aldus De Kock. “Met een landelijk informatiesysteem kunnen we voorkomen dat mensen zich nog dieper in de schulden storten.”

Inzage

In de toekomst zal iemand die bijvoorbeeld op afbetaling een wasmachine wil kopen meer moeten overleggen dan enkel een loonstrookje. De verkoper moet de klant toestemming vragen om diens mogelijke schulden in te zien. Werkt de klant hier niet aan mee, dan kan hij naar de financiering voor de wasmachine fluiten.

Het Bureau Krediet Registratie (BKR) laat weten dat eind 2012 720.000 mensen een betalingsachterstand hebben. Daarin zijn nog geen huur- en belastingschulden opgenomen.

Centraal systeem

De bankensector onderzoekt of een centraal systeem van vroegsignalering van ”probleemschulden” uitvoerbaar is. Dat heeft de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) dinsdag laten weten.

De kredietverleners moeten volgens de NVB rekening kunnen houden met betalingsachterstanden, zoals bij huur en energie. Dat is nu niet het geval, waardoor mensen vaak diep in de schulden raken en het ene gat met het andere moeten vullen.

Met een centraal registratiesysteem kan dat worden voorkomen. ”Daar is alle reden voor, aangezien het aantal problematische schulden sterk groeit”, aldus een zegsman van de bankenkoepel.

Binnen enkele maanden is het volgens de NVB duidelijk of een dergelijk systeem kan worden doorgevoerd.

Bron: NU.nl 10-07-2012

4 op 5 bedrijven heeft personeel in geldnood

UTRECHT – Steeds meer bedrijven raken betrokken bij de financiële problemen van hun personeel en dat heeft ook vergaande financiële gevolgen voor de ondernemingen. Vier van de vijf bedrijven (79 procent) hebben medewerkers in geldnood.

Dat blijkt uit een peiling donderdag van het Nibud (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting) en de koepelorganisatie van directeuren van sociale diensten in Nederland, Divosa.

De werkgevers krijgen veel verzoeken om voorschot op het loon en hebben steeds vaker te maken met ziekteverzuim van personeel met betalingsachterstanden.

Loonbeslag is het meest genoemde signaal dat iemand in financiële problemen zit. Maar ook kampen medewerkers met concentratieproblemen, hoofdpijn en stress en melden ze zich geregeld ziek of plegen fraude of diefstal op het werk.

Negen dagen

Het ziekteverzuim als gevolg van financiële problemen wordt door de helft van de werkgevers geschat op negen dagen of meer. Het verlies aan productiviteit schat de helft van de deelnemers aan het onderzoek in op zeker 20 procent.

Bij een fulltimebaan komt dat neer op één dag per week waarop de werknemer niet productief is. Dat kost het bedrijfsleven in totaal tientallen miljoenen per jaar. Met het verwerken van een loonbeslag is de salarisadminstratie bovendien een tot drie uur bezig, soms veel langer.

Signalen

Het Nibud roept werkgevers op goed te kijken en te luisteren naar de signalen die werknemers afgeven en zich goed voor te bereiden op deze problematiek. Een op de tien Nederlanders heeft grote schulden. De belangrijkste oorzaak van de financiële problemen is volgens de ondervraagde bedrijven een verandering in de relationele sfeer, bijvoorbeeld een echtscheiding (67 procent).

Veel werknemers zouden slordig zijn in hun administratie (55 procent) of op te grote voet leven.

Aan de peiling van het Nibud namen ruim 600 ondernemingen deel, waaronder ook bedrijven in de sociale werkvoorziening. Het onderzoek vond plaats in september en oktober.

Bron: NU.nl 15-11-2012